نمونه دادخواست

قانون شورای حل اختلاف

قانون شوراهای حل اختلاف (مصوب ۱۳۹۴)

ماده ۱-

شورای حل اختلاف نهادی است شبه قضایی که بر پایه ماده ۱۸۹ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده است این شورا به منظور کاهش مراجعات مردم به محاکم قضایی و در راستای توسعه مشارکتهای مردمی، رفع اختلاف محلی و نیز حل و فصل اموری که ماهیت قضایی ندارد و یا ماهیت قضایی آن از پیچیدگی کمتری برخوردار است ایجاد شده است.

صلح و سازش بین اشخاص حقیقی و حقوقی غیر دولتی تشکیل یافته است به بیان دیگر دعاوی دولتی و دعاوی که ناشی از اموال دولتی هستند به هیچ وجه قابلیت طرح در شورا را ندارند حتی با توافق و رضایت طرفین دعوی. اما توجه به این نکته ضروری به نظر می رسد که رسیدگی به درخواست تامین دلیل اشخاص دولتی در صلاحیت شورا حل اختلاف دارد زیرا درخواست تامین دلیل طرح دعوی محسوب نمی شود تا مشمول بند ت ماده ۱۰ قانون شورا اختلاف قرار گیرد زیرا در این ماده دعاوی راجع به اموال عمومی و دولتی از صلاحیت شورا خارج شده است. باید توجه داشت در صورتی درخواست رسیدگی تامین دلیل مراجع دولتی از شورای قابل پذیرش است که این درخواست قبل از طرح دعوی در مراجع قضایی به شورا ارائه گردد زیرا در صورت تقدیم دادخواست و طرح دعوا در مراجع قضایی رسیدگی به درخواست تامین دلیل آن در صلاحیت آن مراجع قرار خواهد گرفت. شوراهای حل اختلاف که در این قانون به اختصار شورا نامیده        می شود، از دو نهاد تشکیل یافته است قاضی شورا و شورا که تحت نظارت قوه قضائیه و با شرایط مقرر در این قانون تشکیل می گردد.

شورا در کلیه امور مدنی و همچنین امور جزائی صلاحیت رسیدگی دارد. صلاحیت محلی اصولا با ریاست حوزه قضایی می باشد. هر شورا فقط در محدوده تعیین شده قانونی خود دارای صلاحیت برای رسیدگی به دعاویست.

تبصره

تعیین محدود فعالیت جغرافیایی شورا در هر حوزه قضایی به عهده رئیس همان حوزه قضایی می باشد. اگر شورا خارج از صلاحیت محلی خود اقدام به صدور رای نماید اتخاذ تصمیم در مورد آن با مرجع تجدیدنظر می باشد.

برای دریافت کامل قانون شورای حل اختلاف اینجا را کلیک کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید